சுயம்

உதிர்ந்து போன
ஒற்றைச் சிறகு
ஓவியத்தின் துாரிகையாய்
முடிந்து போன கனவுகளுக்கு
மீண்டும்
திறப்பு விழா

இவர்கள் ''வீரர்கள் ''

கொன்று போட்டது யுத்தங்கள்
உயிர்களை மட்டுமன்று மனித
உணர்வுகளையும் சேர்த்து.
மீளும் நாள் பார்த்து மனம்
மூழ்கிக் கிடக்குது இருளுக்குள்.

பாவ மன்னிப்பு

ஆசையுடன் காத்திருந்து

ஆதரவாய் உறவு பெற்றாள்

அழுத வாய்க்கு உடன்

கற் கண்டு ஊட்டி விட்டாள்

பெற்றவள் கண்விழிக்கு முன்

உற்றவள் ஊருக்கு சொன்னாள்

எனக்கும் ஒரு தம்பி உண்டு

பேசத் தெரியாத அறிவு

காற்றில் வரும் குண்டிற்கு

காதல் கிடையாது

கண்ணீர் உதவாது

உடல் தைத்த பின்னும்

அதற்கு உயிர் ஒன்றிருக்கும்

முடிந்து போன என் மரணம்

என் மரணம் அன்றே
முடிந்து போன ஒன்று
மரணத்தின் வாசலில்
பிறந்தவன் இவன்

தாய் மடி தவழ்ந்ததும்
மண் மடி புரண்டதும்
ஊர் மடி சுமந்ததும்
இவன் வாழ்வில் பக்கங்களாகின

எழுதாத வரலாற்று பக்கங்கள்
இவன் சொல்லும் பொய்களாகின
எழுதி வைத்த பல இன்று
இவன் மீது வசைகள் பாடின

உயிர் தந்து உயிர் விட்டான்
ஒருவன்
உடல் தந்து கடண் வைத்தான்
மற்றொருவன்
இதற்குள் இல்லாத எனக்கு
இன்று பிறப்பென்ன

வைப்பில் வைத்தே
வட்டி கேட்கும் நாளில்
வயிற்றில் வைத்தால்
அவள் பட்ட கடண்
பாதி இருக்க 
இதற்குள் இல்லாத எனக்கு
இன்று பிறப்பென்ன 

காலத்தால் விட்ட கடண்
ஒர் பக்க சுமையாய் இருக்க
நாட்டிற்காய் பட்ட கடண் 
மறுபக்கம் ஏறி நிற்க
இடை நடுவில் இவன்
இதற்குள் இல்லாத எனக்கு
இன்று பிறப்பென்ன

என் மரணம் அன்றே
முடிந்து போன ஒன்று

பட்ட கடண் தீரும் வரை
தேசம் அது மீளும் வரை
தோழர் நினைவுகள் 
தோழ் கொடுக்க
மரணம் தாண்டியும்
மீண்டும் மீண்டும்
மரணத்தின் வாசலில்
பிறப்பெடுப்பான் இவன்.

முடிந்து போன என் மரணம்

என் மரணம் அன்றே
முடிந்து போன ஒன்று
மரணத்தின் வாசலில்
பிறந்தவன் இவன்

தாய் மடி தவழ்ந்ததும்
மண் மடி புரண்டதும்
ஊர் மடி சுமந்ததும்
இவன் வாழ்வில் பக்கங்களாகின

எழுதாத வரலாற்று பக்கங்கள்
இவன் சொல்லும் பொய்களாகின
எழுதி வைத்த பல இன்று
இவன் மீது வசைகள் பாடின

உயிர் தந்து உயிர் விட்டான்
ஒருவன்
உடல் தந்து கடண் வைத்தான்
மற்றொருவன்
இதற்குள் இல்லாத எனக்கு
இன்று பிறப்பென்ன

வைப்பில் வைத்தே
வட்டி கேட்கும் நாளில்
வயிற்றில் வைத்தால்
அவள் பட்ட கடண்
பாதி இருக்க 
இதற்குள் இல்லாத எனக்கு
இன்று பிறப்பென்ன 

காலத்தால் விட்ட கடண்
ஒர் பக்க சுமையாய் இருக்க
நாட்டிற்காய் பட்ட கடண் 
மறுபக்கம் ஏறி நிற்க
இடை நடுவில் இவன்
இதற்குள் இல்லாத எனக்கு
இன்று பிறப்பென்ன

என் மரணம் அன்றே
முடிந்து போன ஒன்று

பட்ட கடண் தீரும் வரை
தேசம் அது மீளும் வரை
தோழர் நினைவுகள் 
தோழ் கொடுக்க
மரணம் தாண்டியும்
மீண்டும் மீண்டும்
மரணத்தின் வாசலில்
பிறப்பெடுப்பான் இவன்.

எனது தனிமை

எங்கோ ஒரு மூலையில்
என் கேள்விகளுக்கான பதில்
இன்னும் புதைந்து கிடப்பதாகவே
நான் எண்ணிக் கொள்கிறேன்.

கேள்விகள் பல கேட்டு
வாழ்ந்த காலங்கள் போய்
இன்று
விடைகளைத் தேடி நாடிச் செல்கிற
விசித்திர மனது இது

மேலிருந்து சிந்தும் அந்த
கண்ணீர் மழைத்துளி சத்தத்துள்
அமைதியான என் உலகம்
அதை இழந்து தவிப்பதை உணர்ந்து கொள்கிறேன்

மின்குமிழ் வெளிச்சத்தில் கூட
கனவுகள் வரும் என்று
அந்த ஒரு நொடி
அடையாளம் காட்டி சென்றது எனக்கு

திக்கற்று ! சுழன்று திரிந்து
சின்னதாய்
ஒரு சிரிப்புலகைத் தேடிப் பிடித்து
அதன் துணையாய்
கூடவே
கண்ணீரையும் கூட்டி வரும்
என் சிந்தனை ஓட்டம் இனிமேலும் வேண்டாம்

யாரும் இல்லா ஒரு விசித்திர உலகத்துள்
நானும் என் கேள்விகளும் மட்டும்
நடை போட்டோம் விடைகளை தேடி..
எங்கோ ஒரு மூலையில் அது
இன்னும் புதைந்து கிடப்பதாகவே
எண்ணிக் கொள்கிறேன்.

பகிர்க

விடியாத விடியல்

விடிந்தும் விடியாததாக இருக்கிறது
எனது விடியல்கள் இங்கே

தினம் தினம் விழி மடல் திறந்து
தெருவெளி பார்க்க
அங்கே
உதிர்ந்து போன சருகுகள்
என் விழிநீரை கடன் கேட்பதும்
கடன் கொடுத்தே கரைந்து போன விழிகள்
கனவுகளை தேடுவதும்
என்று இப்படியாக
விடிந்தும் விடியாததாக இருக்கிறது
எனது விடியல்கள்
இங்கே

யார் அழைத்தும் குரல் கேட்பதில்லை
அங்கே நிறைந்து கிடக்கிறது
அன்று விட்டு போன அந்த
அழு குறல்
இது நிறைந்தே செவிகள் இங்கு
புலன் அற்று புழுங்கி தவிக்கிறது
புலனாகிறது எனக்கு
இதனால் என்றும்
விடிந்தும் விடியாததாக இருக்கிறது
எனது விடியல்கள்

தடை தாண்டித் தடை தாண்டி
தழும்பேறி இங்கே
தவிக்கிறது தடையுடைத்த கைக் கருவி
கை பிடித்துக் கூட நடந்து
கழற்றி விட்ட உறவு அங்கே
கை வலிக்க கை ஏந்தும் நிலை பார்த்து
தவிக்கிறது தடையுடைத்த கைக் கருவி
இதனால் என்றும் எனக்கு
விடிந்தும் விடியாததாக இருக்கிறது
எனது விடியல்கள்

ஓய்வின்றி ஒடி திரிந்து
ஓர் வழி பார்த்து ஓரிடம் கண்டு
ஓய்வெடுத்தால் அங்கே
ஓலமிடும் ஓர் குரல் கதறல்
ஓய்வெடுத்த மறுகணமே ஓடச் சொல்ல
இதனால் என்றும்
விடிந்தும் விடியாததாக இருக்கிறது
எனது விடியல்கள்

இருந்தும் தெரிந்தும்
இன்றும் மீண்டும்
விடியாத இந்த விடியலுக்குள்
நான் மீண்டும் விளையாட தொடங்குகிறேன்

விடியாதா விடியாதா என்றிருந்தால்
விடியாத விடிவு ஆகிப்போய் விடும் என்று
எனக்குள் ஒரு முடிவோடு
எனக்கான விளையாட்டை நான்
தினமும் விளையாட தொடங்கிவிடுவேன்.

விடியல் எனக்கும் தெரியும் என்ற
நம்பிக்கையுடன்.

துடைத்து எறிவோம் துணிந்து எழுவோம்

கண்ணீரை கடன் கேட்டு
இருளுக்குள் உனை அழைக்கும்
காப்பாற்றும் எண்ணத்தை
குழி தோண்டி அது புதைக்கும்
நினைவுகளை கிண்டி விட்டு
நிலைகுழைய செய்து வைக்கும்
உறக்கத்தை அது தடுத்து
மன உளைச்சலை
கொடுத்திருக்கும்

விழிகளில் வடிகின்ற

விழி நீர் மடல் திறந்து
விடைகொடுங்கள் வலிகளுக்கு


இதயத்தில் வடிகின்ற
குருதியை புணல் இட்டு
நெருப்பிடுங்கள் நினைவுகளுக்கு


சுற்றி வந்து சுயத்தை கேட்டால்
புன் சிரிப்போடு பதில் கொடுங்கள்
சுற்றத்திற்கு


சுட்டெரிக்கும் சூரியனாய்
சுடர் பரப்பும் சுவாலைகளாய்
சுயமாக நின்றிடுங்கள்


எட்டெடுத்து நடை நடந்து
எதிர் வரும் இடர்களுக்கு
சட்டென்று பதில் கொடுப்போம்


சத்தங்கள் எதுவும் இன்றி
சமரசங்கள் உதவி இன்றி
இடர்களை உடைத்தெறிவோம்
மன உளைச்சல் எமக்கிருந்தால்
மன வலிமை குன்றிப்போகும்


மன வலி குன்றி போக
உடல் வலிமை அற்று போகும்

வலி கொண்டு வழி செய்ய

துடைத்து எறிவோம் இன்றே
உடல் வலி(மை ) நாம் பெற
துணிந்து எழுவோம் நன்றே

எனக்கான பாதை

எனக்கான பாதை மிக கொடியது
அங்கு இருள் அதிகம்
விளக்குகளுக்கு வேலை இல்லை
அமைதியை தவிர
யாரும் உள் நுழையக் கூட முடியாது
இது எனக்கான பாதை

புன்னகைக்கும் இந்த முகத்திரையில்
புன்னகைக்கு பின்னால் வலிகள் அதிகம்
மருந்து போட வைத்தியரும் இல்லை
அங்கே அவருக்கு அனுமதியும் இல்லை
இது எனக்கான பாதை

நானாக அமைத்து கொண்டது
தானாக அமைந்து கொண்டது
விரும்பி ஏற்று கொண்டேன்
திணிக்கப்பட்ட ஒரு காலமும் உண்டு
இது எனக்கான பாதை

நிழல்கள் தேடி நான் அமர்ந்தால்
என் இருக்கைக்கு கீழும் முற்கள் அதிகம்
வலியை பொருத்து கொண்டு இருந்துவிடுவேன்
எழும் போது அதனிலும் கொடிய வலி
இது எனக்கான பாதை

யாரை நம்பியும் நான் நடக்க வில்லை
என்னை நம்பியும் யாரும் இல்லை
நம்பி வந்தவளை நடுவழியில் விட்டவன்
இன்று யாரையும் நம்பி
அழைக்கவும் முடிவதில்லை
இது எனக்கான பாதை
வாழ்ந்து முடிக்கும் உறுதியுடன்
தொடந்து நடக்கிறேன்
எனது பாதையில்