குற்றவாளிகள்....

கூண்டில் ஏற்றப்பட்டார்கள்

குற்றவாளிகள்..!

அடுக்கில் வந்தது

குற்றங்கள்

தாயை பிரிந்தது

முதல் குற்றம்.,

போதும் உங்கள ஓப்பாரி பாடல்கள்..

தினம் நான் படிக்கும்
கண்ணீர் மடல்களுக்குள்
கருகிக் கிடக்குது எந்தன்
கண்ணீர் தேசம்..

எதை தொலைத்ததாய்
ஓ வென்று அழுகிறீர்கள் இங்கே


விட்டு வந்து ஊரை எண்ணியா..?
ஊட்டி வளர்த்த உறவை எண்ணியா..?

இல்லை


நட்டு வந்த கல்லரை மேல்
நரிகள் செய்யும் சேட்டைகளையா..?

எதை எண்ணி நீங்கள்
இன்னும் ஒப்பாரி பாடுகிறீர்கள்..!!

போதும் உங்கள் கண்ணீரும்
பொல்லாத ஒப்பாரி பாடல்களும்


வடித்த கண்ணீர் போதும் என்று
புது பாதை போட்ட காலம் தாண்டி
இன்றுடன் மூ பத்து ஆண்டுகள்
தாண்டி முடிச்சாச்சு

இன்னும் இங்கே
ஆயிரம் கேள்விகளுடன்
தினம் வடிக்கும் கண்ணீர் மடல்கள் தான்
அதிகம் வருகிறது

வீரம் படைத்த தலைவன் எங்கே ?
தோழ்கொடுத்த தளபதி எங்கே ?
கை கோர்த்து நடந்த எந்தன்
தோழன் எங்கே ? தோழி எங்கே ?

எங்கே எங்கே என்று
நீண்டு செல்லும்
கண்ணீர் மடல்கள் தான்
அதிகம் இ்ங்கே இன்று

விதைகள் போட்டு
விரம் வளர்த்தோம்
பகை அழித்து
ஊர் புகுந்தோம்


கண்ணீர் வடித்து
கலங்கி நின்றதாய்
கடந்த முப்பது ஆண்டுகளில்
ஓரு பதிவும் இல்லை இங்கே

பின்னர் ஏன் இன்னும் இந்த
கண்ணீர் மடல்கள் இங்கே

சாண் ஏறி முழம் ஏறி
முற்றாக மூழ்கியாச்சு
உங்கள் கைகளை
நீங்களே ஓருமுறை
நாசி வரை
நீட்டி பாருங்கள்
ரத்த வாடை அடிக்கும் ஒரு
பித்த நிலை தோன்ற வில்லை
போதும் இனியும் இந்த
இரட்டை நிலை வேடம்

எங்கள் ஊர் எமக்கு வேண்டும் என்று
உறத்து கூவும் நேரம் வந்தாச்சு
அவர்கள் செய்வார்கள் என்று
அடுப்படி இருந்த காலம் போய்
நாங்கள் செய்யும் காலம்
நம் வீடு வரை வந்தாச்சு
இனியும் என்ன கண்ணீரும்
ஓப்பாரி பாடல்களும்

குனிந்த தலை நிமிர்த்தி
புறப்பட்ட களம் தாண்டி
வடித்த கண்ணீர் துடைத்து
வாசல் தாண்டு நேரம் வந்தாச்சு
துப்பாக்கி முனைகளுக்கு
குண்டுக்கு பதில்
மையூற்றி
களம் புகுவோம்

வெற்று தாள் கொண்டு
சித்திரம் கீற
தொடங்கவில்லை நாம்
அடியிட்ட ரேகை இங்கே
தெளிவாக தெரிந்திருக்க
மேல் வரையும் ஒரு
பிரதி ஓவியம் தான்
எம் பணி மிச்சம் இங்கே


துணிந்து செய்தால்
துணிவாக படகேறலாம்

இல்லை எனில்
மீண்டும் ஒரு
யுத்த பூமி தான்
என் சந்ததி
சுமக்க வேண்டும் அங்கே

புரிந்து கொண்டு
புறப்படுவோம்
வாருங்கள்
பட்ட துன்பம்
எங்களுடன் முடியட்டும்


வாருங்கள் எல்லோரும்
ஒன்றாக வடம் பிடிப்போம்.

புலம் வாழ் என் உறவே..உனக்காக..!!

வற்றி விட்ட கண்ணீர் மேல் நின்று
புன்னகையுடன் எழுதுகிறேன்

புலத்தின் தமிழனே
புரிந்து கொள்
அங்கே
உன் இனம் வாடி நிற்க
இங்கே
நீ வானமா பாக்கிறாய்

யாரை எதிர் பார்த்து
நாளை கழிக்கிறாய்

“ விடுதலை வேர்களைத் தாண்டி
வீரர்கள் வரவேண்டும் என்றா..?? ”

“ தாய் வயிற்றில் பிறந்தவனை
மண் மடியில் உறங்க விடு ”

“ கடல் தாண்டி வந்தவன் நீ
குறல் தன்னும் உயர்த்தி கொடு ”

முள் வேலிக்குள் உன் உறவு
முச்சடங்கி போக
பார்த்திருப்பாயா
இல்லை
தடை உடைத்து
பகைவிரட்டு வேன் என்று
கனவுலகில் வாழ்கின் றாயா..??

அயல் நாட்டு தலைவர்களை
அரை வேட்காடு என்பவனே
துணிந்து சொல்
துன்புற்ற உன் உறவின்
துயர் துடைக்க நீ தயாரா..??

ஓம் என்றால் இன்னும் ஏன்
உன் உறவு உறுக்குளைந்து
வாழ வேண்டும்..?

“ உடைவாள் எடுத்து
உடன் போர் செய் ” என்று
புத்தி கெட்டு பொய் உறைக்க
நான் இல்லை தயாராய்

“ ஓடி ஓடி உன் உறவு அங்கே
ஓரத்தில் உட்கார இடம்மற்றிருக்க ”
உணர்ச்சி வரி வடித்து
உணர்வெழுப்பி போர் முனைக்கு அனுப்ப
நீ ஒன்றும் உணர்வற்ற தமிழன் அல்ல

“ அடுத்த உரை வரும் வரை ”
அடுப்படியில் குந்தியிரா
உனது உறவை ஊர்திருப்ப
உடன் படி தாண்டு

“ வீதிக்கு வீதி
வீட்டுக்கு வீடு
ஓடி ஓடி களைத்தவன்
அழுகிறான் இங்கே ”
எங்கே என்
உணர்வுள்ள தமிழன் என்று

“ தினம் ஒரு செய்தி படித்து
நாக்கூசா நாலு வார்த்தை
திட்டி விட்டு
நாதியற்ற தமிழன் என்று கூறி
நடு வீட்டில் துப்பி வைக்கிறாய் ”
தெரிகிறதா உனக்கு..

ஊர் தாண்டி ஓடி வந்தாய்
வந்த இடத்தில் ஊரை விற்றாய்
கேட்டதற்கு அது சொன்னா தான்
“ உரிமம் ” கிடைக்கும் என்றாய்
கிடைத்ததும்..என்ன சொன்னாய்..

அள்ளி கொடுத்தேன்
கிள்ளி கொடுத்தேன்
அடுத்தவன் செய்யட்டும்
என்றிருந்தாய்

அடுத்தவன் அடுத்தவன் என்று கூறி
உனக்கு நீயே உறவில்லா
அடுத்தவன் ஆகிவிட்டாய்

இன்று கூட
அடுத்தவன் செய்யவே பாத்திருக்கிறாய்

“ என்று நீ செய்வாய் என்று
எதிர்பார்த்து காத்திருக்கு
உன் உறவு
புரிந்து கொண்டு
முதலில் படி தாண்டு

பின்னர் தடை தாண்டலாம் ”

முடிந்ததாய் ஒன்றும் இல்லை
எல்லாம் உறங்கி தான் கிடக்கிறது
நீ முழிக்கும் வரை
எல்லாம் உறங்கி தான் கிடக்கும்

அடுத்தவனை நம்பி அடுப்படியில்
இருந்தது போய்
உன்னை நம்பிய உறவை காக்க
வாசல் படி நீ தாண்டு

“ எதிரி என்று எவனும் இல்லை
இங்கே உனக்கு ”
உனக்கு நீயே
எதிராயக இருக்கும வரை